Eğitim/ Kültür/ Sanat/ Edebiyat

 
O gece mail kutusuna gelen bir notun 
tüm geleceğini etkileyeceğini nasıl bilebilirdi kahramanımız. 
Gönderilen dosyayı açtığında ekranı binlerce gül 
kaplamıştı. Her tıklamada yeni bir sayfa açılıyor ve her açılan sayfada 
değişik renklerde güller tüm ihtişamıyla gözler önüne seriliyordu. Son 
tıkladığında ise ekranda şöyle yazıyordu;
 
"Hiçbirisi senin gibi olamaz. 
Seni seviyorum..."

Fulya çok şaşırmıştı. Maili gönderene baktı ama bu isim onda hiç bir 
çağrışım yapmamıştı. Sonraki günlerde benzer mesajlar gelmeye devam 
etmişti. Her defasında farklı çiçekler kaplıyordu ekranını ve son sayfada yine aynı şeyler yazıyordu.
 
"Hiçbirisi senin gibi olamaz.
Seni seviyorum..."

Fulya bu esrarengiz kişiyi merak etmeye başlamıştı.

10.gece gelen mesajı yanıtlamayı düşündü. İster istemez etkilenmişti.

O günlerde kendini çok yalnız hissediyordu...

Kim acaba diye kendi kendine sorarken birden parmaklarının klavyeye uzandığını farketti.

"Bu çiçekleri bana neden gönderiyorsunuz?

Lütfen kimliğiniz hakkında bana bilgi verirmisiniz?...

" Yazdıkları sadece bu kadardı. Ardından iletisini göndermek için

"Gönder" tuşuna bastığında hayatının ne hale geleceğini asla bilemezdi...

Ertesi gece heyecanla mail kutusuna baktı. 
Yine aynı kişiden bir mail daha gelmişti.
 Yüreği dalgalı denizlere dönmüştü.Aceleci tavırlarla maili açtı. 
Bu defa tek sayfalık bir ekran vardı karşısında ve şunlar yazıyordu; 
"Beni gerçekten merak ediyorsan yarın öğleden sonra 
saat 2'de bilgisayarının 
başında ol ve msn‘nen açık olsun..." 
Fulya o geceyi biraz heyecanlı birazda huzursuz geçirdi...
 Gece boyunca hep bu konuyu düşündü. 
Kimdi, neyin nesiydi, neden her gün bu 
mailleri ona gönderiyordu...
Bu soruların cevabını bulamamıştı.

Ertesi gün saat 14.00'te ekranın başındaki yerini aldı ve msn'ide açtı. 
Bir süre sonra ilk mesajı almıştı.
"Merhaba çiçeğim..."
 Fulya kalbinin deli gibi atmaya başladığını hissetti...
"Merhaba...Kimsiniz?"

Sizi tesadüfen buldum.
 Bana gelen maillerden birinde sizin de adresiniz vardı.
 ___________@... çok dikkatimi çekmişti. O yüzden size her gece 
birbirinden güzel çiçekleri maillemeye başladım.
 -Peki ama "hiçbirisi senin gibi olamaz. 
Seni seviyorum" ne demek oluyor?
 -İkimiz de çiçekleri çok seviyoruz değil mi? O zaman birbirimizi de çok 
seveceğiz desem herhalde yanlış olmaz.
 Fulya ne diyeceğini bilemiyordu.
Uzunca bir süre cevap yazamadı.Sonra;
 -Bakalım zaman ne gösterecek. 
Bu arada kendini biraz tanıtırsan memnun olacağım.
 -Hiç gerek yok...Çünkü sen beni çok iyi tanıyorsun.
 Fulya iyice afallamıştı. 
Cevap yazmak için ekrana baktığında karşı tarafın 
çıkmış olduğunu gördü. Bir süre bekledi ama geri dönüş olmadı. Herhalde 
elektrikleri kesildi ya da başka bir sorun çıktı"
 diye düşündü...

O gece ve sonraki geceler meçhul kişiden hiç mail gelmedi.
 Her gün msn'i açıyordu ama orayada gelen giden yoktu. 
Fulya'nın içi içini yiyordu. 
Neler oluyordu? 
Hiç bir sorunun cevabını bulamamak git gide 
sinirlerini germeye başlamıştı. 
Aradan bir aydan fazla bir zaman geçmişti 
ve Fulya bu esrarengiz kişiyi unutmaya başlamıştı.

Bir gün çalıştığı iş yerine sivil polisler geldiler .
 Fulyayı arıyorlardı. "Benimle ne işleri olabilir" diye düşünürken odasına 
giren polislerden biri kollarına kelepçeyi takı vermişti. 
"Hey neler oluyor, ben ne yaptım ki" diye 
avaz avaz bağırmaya başlamıştı. 
Polisler bilgi vermiyordu. Sadece "Bizimle emniyete geleceksiniz"
 diyorlardı. Özellikle kollarına vurulan kelepçeler moralini çok bozmuştu.
 Neler olup bittiğini çözmesi  olanaksızdı. Emniyet Müdürlüğüne gidene 
kadar polisler tek kelime bile etmemişlerdi.

Kapısında "Dolandırıcılık Masası" yazan bir odaya girdiğinde hepten 
şaşkına dönmüştü. Masadaki görevli polis "Buyrun Fulya hanım oturun" 
deyince ilk sandalyeye kendini atıverdi.
 -Söyler misiniz neler oluyor? 
Bu bir şakaysa çok ağır bir şaka oldu.
Derhal bu oyunu kesin ..." 
Daha lafını bitirmemişti ki kendisine oturmasını rica 
eden polisin sert bir ifadeyle 
"Hep böyledir.Yaparlar ama kabul etmezler..."
 sözleri başını döndürmeye yetmişti. 
Birden fenalaştı ve olduğu yere yığılıp kaldı.
Gözlerini açtığında bir sedyede olduğunu farketmişti.
Boş gözlerle etrafına bakıyordu.

Biraz sonra kendisini iş yerinden alan polislerden biri yanına geldi.
 -İyi misiniz Fulya hanım? Kendinize geldiyseniz artık işimize bakalım.
 Güçlükle doğrulmuştu.
 Sonra polisinde desteğiyle tekrar o odaya girdiler. 
Aynı sandalyeye oturmuştu.
 -Fulya hanım, dolandırıcılıkla suçlanıyorsunuz. Banka hesabınızda son 15 
gün içinde tam 28 işlem yapılmış. Bu süre zarfında yaklaşık 4 trilyon lira 
hesabınıza yatmış ve oradan da başka bir hesaba havale edilmiş. 
 -Olamaz...Benim böyle şeylerden haberim yok.
Bankada 350 milyon liram var.
Bunun dışında da neler olup bittiğini bilemiyorum.  

-Fulya hanım,şimdi bize işbirliği içinde olduğunuz kişilerin adlarını 
vermenizi istiyoruz.
 -Siz neler diyorsunuz? Ne işbirliğinden bahsediyorsunuz?. 
 -Dolandırıcılık bayan...
 Genelde tek başına yapılmaz bu işler.
 Ayrıca bu kadar parayı ne yaptığınızı da bize derhal açıklayın.    
Fulya hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlamıştı.
 Hiçbir şeye anlam veremiyordu. Artık ifade verebilecek durumda değildi. 
Sinir krizleri geçirmeye başlamıştı.
 Birden kendini parmaklıklı bir odada bulmuştu. Dışardan ölü bir ışığın 
içeri süzüldüğü rutubetli küçük bir odaydı. 
O geceyi sabaha kadar ağlayarak geçirmişti. 
Sabahın ilk ışıkları küçük  pencereden içeri süzüldüğünde gün 
ağlıyordu gözlerinde ve üşüyordu...

Bir süre sonra kapı açıldı ve bir kadın 
polis kolundan tutup kendisini takip etmesini söyledi. 2-3 dakikalık bir 
yürüyüş sonrasında tekrar ilk geldiği odaya varmışlardı.
 Fulya'nın yüzü solmuştu ve tir tir titriyordu.
Polisler ona sıcak bir fincan çay verdiler.
 Önce fincanın sıcaklığıyla ellerini ısıttı 
sonrada yudum yudum içmeye başladı.

-Başınız iyice dertte bayan...28 kişinin banka hesabından  kendi 
hesabınıza havaleler yapmış ve ardındanda 4 trilyonu 3 ayrı hesaba 
aktarmışsınız ve bu paralar ertesi gün ilgi hesaplardan  çekilmiş.
 -Benim hiçbir bilgim yok, ben bir şey bilmiyorum diyebildi..Ardından 
sarsıla sarsıla ağlamaya başladı.    
-Bugün savcılığa çıkaracağız 
sizi ve tutuklanacaksınız.İyisi mi bize yardımcı olun da şu işi çözelim. 
Fulya darmadağınık olmuştu.Hiçbir şeye anlam veremiyordu.
 Sonra "tutuklanacaksınız"
 sözünü hatırlayıp daha da büyük bir  korkuya kapıldı.O andan itibaren hiç 
konuşmadı. Fulya'yı bir başka odaya aldılar.Yaklaşık 2 saat kadar orda tek 
başına kalmıştı. Bu süre zarfında neler olup bittiğini asla anlayamadı.
 Sonra bir bayan polis geldi ve kendisini takip etmesini söyledi.
 Bu defa bir arabaya binmişlerdi. 
10-15 dakika sonrada savcının karşısına çıkarılmıştı.

Savcı 55-60 yaşlarında babacan tavırlı biriydi. 
(Nubar Terziyan'ın gençliği!!!)
 -Otur kızım deyişi Fulyanın içini birazcık da olsa rahatlatmıştı.
 -Anlat bakalım kızım. Nasıl başladın bu işe? 
(Nasıl düştün bu yollara? Nubar Terziyan soruyor)
 -Benim bahsettiğiniz işlerle hiç ilgim yok savcı bey dedi.
 Banka hesabınız öyle demiyor...
 Ne vardı banka hesabında. Neler olmuştu?
 -Bakın ayın 13 ünde sarıgül notuyla 750 milyar, 17'sinde beyaz zambak 
notuyla 2 trilyon ve 19'unda da siyah lale notuyla kalanını havale 
etmişsiniz.SARI GÜL, BEYAZ ZAMBAK,SİYAH LALE... 
Allahım neler oluyor diye 
beynini iyice zorluyordu.

Sarıgül...Beyaz zambak...Siyah lale...Birden irkildi. Bu olamazdı!!! Ona 
ilk gelen mesajda hep sarı güller vardı. Sonraki maillerde beyaz zambaklar, 
siyah laleler ekranı dolduruyordu.
 Ama bu nasıl olabilirdi? Savcıya doğru döndü ve kendisine gönderilen 
maillerden bahsetti. Savcı şaşkınlıkla onu dinliyordu.
 Maillerin bu işle ne alakası olabilirdi? Savcı ber bir yere telefon açıp 
birisinin odasına gelmesini istedi. Bir süre sonra odaya 
genç bir kız geldi ve
 -Fulya hanım.Siz bu hikayeyinizi baştan sona kadar hiçbir şeyi atlamadan 
bana tekrar anlatırmısınız ? dedi.

-Tabi dedi ağlamaklı sesiyle...Sonra olanı biteni anlatmaya başladı. Her 
gece gelen maillerden bahsetti. 
Sarı güllerden ,siyah lalelerden ...bahsetti. 
 -Bunların dışında bir şey daha olmalı dedi kız. Fulya herşeyi en ince 
ayrıntısına kadar anlattığını sanıyordu.
 -Peki. Siz hiç cevap yazdınız mı?
 -Evet bir kez yazdım Kim olduğunu merak ettiğimi sormuştum. 
O da bana bir 
sonraki gün msn de görüşelim demişti.
 -Yani siz onunla msn'de görüştünüz öyle mi?
 -Evet diye cevap verdi Fulya...

Sonra kız savcının yanına gitti ve Fulya'nın duyamayacağı şekilde bir 
şeyler anlattı. Sonrada aceleci adımlarla odadan çıktı. Savcı yanına 
gelmişti.
 -Bak kızım.Eğer anlattıkların doğruysa senin için bir ümit doğabilir. 
Yoksa gençliğine yazık olacak...
 Fulya hüngür hüngür ağlamaya başladı Savcı başını okşadı ve;
 -Koyverme kendini hemen. Dur bakalım bir şeyler bulabilecek miyiz...
 Sonra Fulyayı bir başka odaya aldılar.Aradan ne kadar zaman 
geçmişti.Dışarda neler olup bitiyordu. Daha ne kadar burada kalacaktı?
 Kapı açıldı ve savcı beyle diğer genç kız içeriye girdiler. Yüzlerindeki 
ifade Fulya'yı biraz olsun rahatlatmıştı. Gözü ağlamaktan kan çanağına 
dönmüştü.

-Hadi bakalım kızım evine gidiyorsun. Fulya ne diyeceğini şaşırmıştı. Yine 
ağlamaya başladı.Diğer kız yanına yaklaştı.
 -Benim adım Ayşe. Bilgisayar uzmanıyım.İfadeniz üzerine yaptığımız 
araştırma sonucu asıl dolandırıcıları tesbit ettik.
 -Peki ama bunun benimle ne ilgisi var?. Benim banka hesaplarımın bu işle 
ne alakası var? Ayşe gülmeye başlamıştı. -Bakın Fulya hanım sizi msn'de 
konuşmaya çağırmasının tek nedeni vardı. O da bilgisayarınızn IP numarasını 
öğrenmek... Sonrası onlar için çok kolay oldu.
 Bilgisayarınıza girdiler be sizinle ilgili tüm bilgileri ele geçirdiler.
 Sonra da başka hesaplardan sizin hesabınıza para aktardılar ve ardından da 
sahte isimlerle açtıkları kendi 
hesaplarına aktarıp buradan paraları çektiler.
 Fulya öylesine şaşkın öylesine çaresizdiki...
 -Hadi şimdi evinize gidin ve iyice dinlenin. Yarın sabah sağlıklı bir 
şekilde yeniden ifadenizi alacağız.
 Ayşenin de yardımıyla dışarı çıktılar. 
Güneş ışınları gözünü kör etmişti sanki...

Hemen bir taksi çevirip evine gitti. 
Alel acele kendini banyoya attı.
 Sonra bir fincan kahve hazırladı kendisine.Biraz rahatlamıştı. Sonra 
yatağına uzanıp derin bir uykuya daldı. Gece boyunca rüyalarında hep 
çiçekler gördü. Çiçekler ona saldırıyor, ter içinde bırakıyorlardı.
Hemen kalktı ve ilk iş olarak 
bilgisayarın elektrik bağlantısını kopardı.
 Perdeyi açıp dışarı baktığında ise hala Gün ağlıyordu gözlerinde.
 Üşüyordu...

Bu tamamen gerçek bir olay

Sizinle msnde görüşmek isterim.
 
UluTrAslan@hotmail.com UluTrAslan@gmail.com